سنگر گزارشگران آزادیخواه

            دانشکده ژورنالیزم( بزرگداشت نوروز دل افروز سال 1405 خورشیدی )

گزارشگر: عبیره کریمی دانشجوی دانشکده آنلاین ژورنالیزم

تاریخ برگزاری: پنجشنبه ۶ شام به وقت کابل جان ۱۴۰۴/۱۲/۲۸

نوروز، جشن کهنِ نو شدن و آغاز امید، بار دیگر با شکوه و صمیمیت در میان استادان، دانشجویان و مهمانان گرامی تجلیل شد. این برنامه، فرصتی بود برای گرامیداشت فرهنگ، تقویت همدلی و زنده نگه‌داشتن ارزش‌های انسانی در آغاز سال نو. هدف از برگزاری این محفل، ایجاد فضای شادی، امید و انگیزه برای ساختن آینده‌ای روشن‌تر در پرتو همبستگی و آگاهی بود.

برنامه با ترجمه آیت از قرآن مجید با صدای بانو زهرا میرزاد آغاز شد. پس از آن، پخش سرود ملی دوران مجاهدین اجرا گردید. در ادامه دکتر شکرالله کهگدای رئیس دانشکده آنلاین

ژورنالیزم سخنان ارزشمند شان را درباره نوروز دل افروز جمشیدی , ادامه آیین های شکوهمند نوروزی درکابل جان و همانگونه بوسیله آریایی ها در آمریکا بمانند خانه تکانی, آمادگی برای استقبال از نوروز, آماده سازی هفت میوه, سمنک پزی و دیگر میله های نوروزی که درکابل جان تا 40 روز ودر آمریکا در حدود یک هفته ادامه می یابد سخنانی ابراز داشت واین روز خجسته وپرشکوه رابه همه مبارک وشادباش گفت.

سپس، بانو گلالی حسنی دانشجوی صنف سوم دانشکده ژورنالیزم در مورد جشن نو روز در افغانستان چنین بیان کردند:

السلام علیکم و رحمت‌الله و برکاته

امروز افتخار دارم در مورد یکی از زیباترین و کهن‌ترین جشن‌های سرزمین‌مان، یعنی نوروز، چند کلمه با شما شریک سازم.

نوروز، به معنای «روز نو»، آغاز فصل بهار و تجدید حیات طبیعت است. این روز، زمانی است که زمین دوباره زنده می‌شود، درختان سبز می‌شوند، گل‌ها می‌شکفند و هوا بوی تازگی و امید می‌گیرد. نوروز تنها یک تغییر در تقویم نیست، بلکه نمادی از آغاز دوباره، امید، صلح و نو شدن دل‌ها است.

در افغانستان عزیز ما، نوروز با شور و شوق خاصی تجلیل می‌شود. مردم با پوشیدن لباس‌های نو، پاک‌کاری خانه‌ها، دید و بازدید از اقارب و دوستان، و برگزاری مراسم‌های عنعنوی، این روز را گرامی می‌دارند. از جمله رسم‌های زیبای نوروز می‌توان به هفت‌میوه، سبزه‌گذاشتن و رفتن به دامان طبیعت اشاره کرد.

نوروز برای ما فقط یک جشن نیست؛ بلکه فرصتی است تا کینه‌ها را کنار بگذاریم، دل‌ها را پاک کنیم و با امید تازه به آینده نگاه کنیم. این روز به ما یادآوری می‌کند که همان‌گونه که طبیعت دوباره زنده می‌شود، ما نیز می‌توانیم زندگی خود را از نو بسازیم، اشتباه های گذشته را جبران کنیم و به سوی موفقیت گام برداریم.

دوستان عزیز!

بیایید نوروز را تنها در لباس نو و ظاهر خلاصه نکنیم، بلکه دل‌هایمان را نیز نو کنیم. مهربان‌تر شویم، تلاش بیشتر کنیم و برای ساختن آینده‌ای روشن، مسئولانه قدم برداریم.

در پایان، فرا رسیدن نوروز را به همه شما تبریک عرض می‌کنم و امیدوارم سال نو، سالی سرشار از صلح، موفقیت، سلامتی و خوشبختی برای همه ما باشد.

در ادامه بانو صابره علیزاده دانشجوی سمستر چهارم دانشکده ژورنالیزم ستایش نامه که آماده کرده بودند را به خوانش گرفتند.

بعد از آن، ویدیو که در مورد رسم سمنک توسط ستاره شفق آماده شده بود به نمایش گذاشته شد.

پس از آن، ارایه پرسش و پاسخ برای شناخت بهتر از رسم و رواج نو روزی توسط بانو فرخنده صدیقی اجرا شد.

در ادامه ویدیو که توسط گلالی حسنی و گیتی صدیقی در رابطه به آغاز سال نو آماده کرده بودند بخش شد.

سپس، بانو گیتی صدیقی امید تازه و پیامد های نو روز برای زندگی چنین سخن گفتند:

به نام خداوند بزرگ و مهربان!

سلام و عرض ادب خدمت استادان گرامی، مهمانان ارجمند و دوستان عزیز…

نوروز…

فصل زنده شدن است.

زمانی که زمین، بی‌هیچ عجله‌ای، دوباره خودش را می‌سازد…

درختی که ماه‌ها خشک و خاموش به نظر می‌رسید، ناگهان شکوفه می‌دهد؛

من گیتی صدیقی هستم،

و می‌خواهم در مورد این که

چگونه می‌توانیم سالی بسازیم که در پایانش به خودمان افتخار کنیم؟ صحبت کنم

شاید برای خیلی از ما اتفاق افتاده باشد…

سال را با امید شروع کرده‌ایم، و هزاران هدف

اما در پایان، وقتی به عقب نگاه کردیم، به هیچ هدفی نرسیدیم !

نه به این دلیل که توانایی نداشتیم،

بلکه چون مسیر را درست نساخته بودیم.

حقیقت اینست که

یک سال موفق، تصادفی ساخته نمی‌شود.

برای ساختن یک سالی که در پایانش به خود افتخار کنیم، سه کار اساسی باید انجام دهیم:

اول…

هدف را برای خود «واضح و شخصی» بسازیم.

نه چیزی که دیگران می‌گویند خوب است،

بلکه چیزی که واقعاً برای خود ما معنا دارد.

چون فقط هدفی که از دل ما باشد، ما را تا آخر مسیر نگه می‌دارد.

دوم…

سیستم روزانه بسازیم، نه هیجان موقتی.

یعنی به‌جای تصمیم‌های بزرگ، کارهای کوچک اما ثابت انتخاب کنیم.

مثلاً روزی یک ساعت یادگیری،

یا هر روز یک قدم مشخص به سمت هدف.

این کارهای کوچک، در طول زمان، نتایج بزرگ می‌سازند.

و سوم…

استمرار، حتی در روزهای بی‌انگیزه.

واقعیت این است که ما همیشه حال خوب نداریم…

اما موفقیت متعلق به کسانی است که حتی وقتی حال ندارند،

باز هم کمی ادامه می‌دهند.

دوستان عزیز…

تفاوت بین کسی که در پایان سال می‌گوید «ای کاش»،

و کسی که می‌گوید «من توانستم»…

در همین انتخاب‌های ساده اما مداوم است.

نوروز به ما نشان می‌دهد که تغییر ممکن است…

اما این ما هستیم که باید آن را «بسازیم».

پس بیایید امسال را فقط شروع نکنیم…

بلکه آن را آگاهانه بسازیم.

تا وقتی دوباره به لحظه‌ی تحویل سال رسیدیم،

با اطمینان و افتخار بگوییم:

این سال، نتیجه‌ی انتخاب‌های من بود.

سپاس از توجه شما

در این قسمت از برنامه، بانو زهرا میرزاد شعر زیبای در وصف سال نو را دکلمه کردند.

سپس، ویدیو تهیه شده توسط بانو بصیره عظیم یار درباره نماد سال(اسپ) به نمایش گذاشته شد.

در لابلای برنامۀ بزرگداشت نوروز دل افروز, آهنگ دوگانه (هله نوروز آمد) استاد وحید قاسمی وبانو هنگامه پخش می شد که بر گرمی برنامه می افزود و در پایان آهنگ های نوروزی دیگری نیز پخش گردید.

با سپاس از همه شما خواننده گان گرامی!

______________________________________________________________________________________________________