سنگر گزارشگران آزادیخواه
کاروانِ
کمان رستم
بنام خداوند جان وخرد کزین اندیشه برتر برنگذرد
تعدادی از فرتورهای جالبی که به دسترس است و یاهم در شبکه های اجتماعی, دست بدست میگردد و سپس به دست فراموشی سپرده میشود, در همین عنوان جمع و جورش باید کرد تا بحیث یک یادگار قابل توجهی بویژه برای نسلهای آینده ماندگار بماند تا از آن استفاده گردد.
________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________


نمونه دستنویس استاد عزیزم فرهنگ سالار پروفیسور صباح الدین کشککی که برای بنده درسال 1989 فرنگی از پاکستان به هندوستان نوشته بود.
استاد دانشگاه روانشاد فرهنگ سالارپروفیسورصباح الدین کشککی یک ژورنالیست ژورنالیست ساز به معنی واقعی کلمه آن بود که تحصیلات دانشگاهی اش را در این رشته در ایالات متحده بسر رسانیده و ریاست رادیو افغانستان وبعدا ریاست روزنامه کاروان را در دهه قانون اساسی دوران شاهی مشروطه به دوش داشت و پس از آن در حکومت شهید محمدموسی شفیق بحیث وزیر اطلاعات وفرهنگ ایفای وظیفه کرد. استاد کشککی بدنبال کودتای ننگین وخودخواهانه داودخان برکنار و به کارهای شخصی مصروف گشت وبنگرید که یک استاد دانشگاه کابل با آنهمه تحصیلات عالی و تجربه کار و توانایی بیمانند مطبوعاتی, در چندقدمی سینما پارک کابل, یک دکان کالاهای دست دوزی وطنی باز کرده بود که بنده بحیث یک شاگرد قدرشناسش وادای احترام ,همیشه به دیدار این استاد فاضل خود می شتافتم که از تدریس در دانشگاه کابل که به شدت به چنین استاد فرزانه و توانمند نیاز داشت, محروم ساخته شده بود. فرهنگ سالار استاد کشککی فرزانه ,بدنبال تجاوز روسیه شوروی به افغانستان, زندانی وپس از آزادی, در جهاد مردم برای آزادی افغانستان پیوسته خدمات شایانی را در(شورای ثقافتی جهاد افغانستان) انجام داد. باید گفته آید هر باری که به دیدار این استاد فرزانه, می شتافتم, با بسیار شادمانی از ترجمه آیات قرآن کریم یاد آوری میکرد وچندسوره قرآن کریم را با ترجمه آن میخواند که تا به آن زمان, چنین ترجمه سلیس و روان وعام فهم, بدسترس مردم قرارنگرفته بود. خوب, سالها گذشت, بنده به ایالات متحده آمدم وبه اجازه این استاد فرهیخته که درآن وقت, درپاکستان مصروف خدمات فرهنگی در شورای ثقافتی جهاد افغانستان بود, دور دوم نشرات کاروان را شروع کردم وچندی نگذشت که استاد کشککی نیز به ایالات متحده تشریف آوردند و همان ترجمه قرآن کریم را در کست های رادیویی ثبت کردند و بنده اعلان آنرا در ماهنامه کاروان نشر کردم که تعداد زیاد آن بدسترس علاقمندان قرارگرفت.
استاد کشککی مرد عمل و بسیار زحمتکش بود که از کارهای مطبوعاتی وفرهنگی هیچ چیزی را به نام خستگی نمی شناخت وما شاگردانش راهم با چنین انگیزه وتلاش و زخمتکشی خستگی ناپذیز,تربیه کرده بود.
آنگاهی که 20 سال پیش در ایالات متحده آمریکا به رحمت حق پیوست, یک شماره ماهنامه کاروان را به یادبود این کارشناس فرهیخته دنیای ژورنالیزم, اختصاص داده بودم.
روحش دربهشت فردوس شادباد.
______________________________________________________________________________________________________


کافه تیریای دانشگاه کابل در دهه قانون اساسی, برای ما دانشجویان آن دوران طلایی, که عزیز ما احمدشاه جان بیتل, سردار اوتارسنگ رفیق جانه جانی ما, احمدشاه جان هیتلر ودیگر بچه های شوخ آن روزگار شیرین ما , نه تنها یک نانخانه جذاب بود بلکه محل خنده ومذاق وشوخی وجوش وخروش دانشجویی هم بود که گاهگاهی خدا ببخشد با پارچه کلوله کرده نان خشک(اگر یادم نرفته باشد نان سیلو بود) بالای یکی دیگر وار میکردیم. یگان چشم چرانی ونمره دادن جوانمرگی ها که ممیزه روزگار جوانی ودانشجویی است, هم معاف باشد.
در آن روزگاران شیرین شیرین, جرایم نفرت پراگنی میان دانشجویان چندان وجود نداشت وهردانشجو پی کار خود بود, همه درس می خواندیم وبویژه دوران ریاست انتخابی فرهنگ سالاردکتر احمدجاوید بحیث رئیس دانشگاه کابل, یک دوران طلایی بود بلی طلایی وتکرارناشدنی. خلقی وپرچمی وشعله یی واخوانی وحتی صدای عوامی ومساواتی و اوغان ملتی وبه اصطلاح ستم ملی هم درس می خواندند وهم مشغول جلب وجذب و بهانه پالی برای مظاهره وهیاهوی سیاسی خود بودند وبنده هم, مشغول خبرنگاری و گزارش نویسی وچاپ جریان مظاهره ها و سخنان مظاهره چی ها در روزنامه کاروان, روزگار, افکار نو, اتحاد ملی وخیبر ودریافت پول هنگفت حتی بیشتر از تنخواه یک وزیر که درآن وقت هشت هزار روپیه پخته کابلی بود. بگذریم, وباشد گفتنی های هفتاد من کاغذ برای آینده.
______________________________________________________________________________________________________


اسماعیل جان حسینی مربی دختران باسکتبال باز دانشگاه کابل
در سالهای 1350 خورشیدی با دختران باسکتبال باز در جمنازیوم دانشگاه کابل
______________________________________________________________________________________________________


امیر حبیب الله خان فرزند امیر عبدالرحمن خان مشهور به ظالم و پدر امیرامان الله خان با گروه از صورتی ها وکنیزانش (حدود 200 تا) که سرانجام با نقشۀ امان الله خان و سلطان سرور بیگم (مادرامان الله خان) در شکار گاه کله گوش جلال آباد ترور شد و امان الله خان , با زندانی ساختن کاکایش سردار نصرالله خان وبرادرش سردار عنایت الله خان به تخت پادشاهی نشست و با واسواس خسرش محمودطرزی ,با انفاذ نظامنامه ناقلین, پتان های هندوستان را به شمال کشور در قطغن و ترکستان, جابجا کرد و خانه ها, باغها وکشتزارهای تاجیکان, اوزبیکان, تورکمنان وهزاره ها رابه آن ناقلین هندوستانی از کیسه خلیفه بخشید و کشور را دچار بحران هویتی, کشمکش های خونبار و انسانی ساخت که تا به حال ادامه دارد.
_______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________